انتقال و آپلود کد به بردهای میکروپایتون با ابزارهای Vscode: راهنمای کامل

مقدمه: چرا VS Code برای توسعه میکروپایتون؟

در دنیای همواره در حال تحول الکترونیک و اینترنت اشیا (IoT)، میکروپایتون (MicroPython) به عنوان پلی قدرتمند بین سادگی زبان پایتون و توانایی‌های سخت‌افزار میکروکنترلرها ظهور کرده است. این پیاده‌سازی مختصر و بهینه از پایتون 3، امکان برنامه‌نویسی میکروکنترلرهایی مانند ESP32، ESP8266، Raspberry Pi Pico و سایر بردهای مبتنی بر میکروکنترلر را مستقیماً به زبان پایتون فراهم می‌آورد. این رویکرد، زمان توسعه را به شدت کاهش داده و ورود به دنیای سیستم‌های امبدد (Embedded Systems) را برای طیف وسیعی از مهندسان نرم‌افزار، توسعه‌دهندگان IoT و حتی علاقه‌مندان به الکترونیک آسان‌تر می‌کند.

برای سال‌ها، ابزارهای مختلفی برای توسعه میکروپایتون وجود داشته‌اند، از IDEهای ساده و سبک مانند Thonny و uPyCraft گرفته تا استفاده مستقیم از REPL (Read-Eval-Print Loop) از طریق ترمینال. هر کدام از این ابزارها مزایا و معایب خاص خود را دارند؛ ابزارهای سبک‌تر برای شروع کار عالی هستند، اما اغلب فاقد ویژگی‌های پیشرفته‌ای هستند که توسعه‌دهندگان حرفه‌ای در پروژه‌های پیچیده‌تر به آن‌ها نیاز دارند. اینجاست که Visual Studio Code (VS Code) وارد میدان می‌شود.

VS Code، به عنوان یک ویرایشگر کد منبع قدرتمند و رایگان از مایکروسافت، به دلیل انعطاف‌پذیری بی‌نظیر، جامعه کاربری بزرگ و اکوسیستم غنی از افزونه‌های خود، به سرعت به یکی از محبوب‌ترین ابزارهای توسعه نرم‌افزار در جهان تبدیل شده است. این محیط، نه تنها برای توسعه وب و دسکتاپ، بلکه با استفاده از افزونه‌های تخصصی، به یک IDE تمام‌عیار برای توسعه سیستم‌های امبدد و میکروپایتون نیز تبدیل می‌شود. مزایای استفاده از VS Code برای میکروپایتون شامل موارد زیر است:

• تکامل‌پذیری بالا: با هزاران افزونه موجود، می‌توانید VS Code را برای هر سناریوی توسعه‌ای سفارشی‌سازی کنید.
• پشتیبانی از پایتون: قابلیت‌های پیشرفته پایتون از جمله تکمیل کد هوشمند (IntelliSense)، لینتینگ (Linting)، قالب‌بندی کد و دیباگینگ.
• ابزارهای مدیریت پروژه: امکان مدیریت آسان فایل‌ها، پوشه‌ها و پروژه‌های پیچیده.
• ترمینال یکپارچه: دسترسی مستقیم به خط فرمان برای اجرای دستورات و ابزارهای مختلف.
• کنترل نسخه: ادغام عمیق با Git و سایر سیستم‌های کنترل نسخه.
• محیط کار یکپارچه: تمام ابزارهای مورد نیاز برای توسعه میکروپایتون، از نوشتن کد گرفته تا آپلود و مانیتورینگ، در یک محیط واحد جمع‌آوری شده‌اند.

این راهنمای جامع به شما کمک می‌کند تا با بهره‌گیری از قدرت VS Code و افزونه‌های تخصصی آن، فرآیند انتقال و آپلود کد به بردهای میکروپایتون خود را به شکلی بهینه و کارآمد انجام دهید. ما از مراحل اولیه آماده‌سازی محیط گرفته تا تکنیک‌های پیشرفته‌تر، همه جنبه‌های این فرآیند را پوشش خواهیم داد تا تجربه‌ای روان و حرفه‌ای در توسعه میکروپایتون داشته باشید.

پیش‌نیازها و آماده‌سازی محیط توسعه

پیش از آنکه بتوانیم کد میکروپایتون را با VS Code به برد خود انتقال دهیم، لازم است محیط توسعه ما به درستی تنظیم و آماده شود. این بخش به بررسی تمامی پیش‌نیازهای نرم‌افزاری و سخت‌افزاری می‌پردازد که برای شروع کار ضروری هستند.

1. نصب پایتون (Python) روی کامپیوتر

اکثر ابزارهای مورد نیاز برای کار با میکروپایتون، از جمله Esptool.py برای فلش کردن فریم‌ور و حتی برخی از افزونه‌های VS Code، بر پایه پایتون اجرا می‌شوند. بنابراین، داشتن یک نسخه پایدار از پایتون (ترجیحاً Python 3.x) روی سیستم عامل شما ضروری است.
برای نصب پایتون، به وب‌سایت رسمی python.org/downloads/ مراجعه کرده و آخرین نسخه پایدار پایتون 3 را دانلود و نصب کنید. هنگام نصب در ویندوز، حتماً گزینه “Add Python to PATH” را تیک بزنید تا پایتون به متغیرهای محیطی سیستم شما اضافه شود و بتوانید دستورات پایتون را از هر مسیری در خط فرمان اجرا کنید.

2. نصب Visual Studio Code

VS Code هسته اصلی محیط توسعه ما خواهد بود. اگر تاکنون آن را نصب نکرده‌اید، می‌توانید آن را به صورت رایگان از وب‌سایت رسمی code.visualstudio.com دانلود کرده و مراحل نصب را دنبال کنید. VS Code برای سیستم عامل‌های Windows، macOS و Linux در دسترس است.

3. نصب فریم‌ور میکروپایتون روی برد

برد میکروکنترلر شما باید فریم‌ور (Firmware) میکروپایتون را داشته باشد تا بتوانید کدهای پایتون را روی آن اجرا کنید. این فریم‌ور یک سیستم عامل کوچک است که مترجم پایتون را روی سخت‌افزار پیاده‌سازی می‌کند.
برای نصب فریم‌ور، به طور عمومی از ابزاری به نام esptool.py استفاده می‌شود که یک ابزار خط فرمان بر پایه پایتون است. ابتدا باید آن را نصب کنید:

pip install esptool

سپس، باید فایل فریم‌ور مناسب برای برد خود را دانلود کنید. برای بردهای ESP32 و ESP8266، به وب‌سایت رسمی میکروپایتون micropython.org/download/ مراجعه کرده و فایل .bin مربوط به برد خود را دانلود کنید. برای Raspberry Pi Pico نیز، فایل .uf2 را دانلود کرده و با نگه داشتن دکمه BOOTSEL و اتصال به کامپیوتر، آن را به عنوان یک درایو USB شناخته شده و فایل .uf2 را کپی کنید.

برای بردهای ESP32/ESP8266، مراحل کلی فلش کردن فریم‌ور به صورت زیر است (با فرض اتصال برد به پورت سریال COMx یا /dev/ttyUSBx):

1. پاک کردن حافظه برد (اختیاری اما توصیه می‌شود):

   esptool.py --port COMx erase_flash

2. فلش کردن فریم‌ور:

   esptool.py --port COMx --baud 460800 write_flash --flash_size=detect 0x00000 your_firmware.bin

   (COMx را با پورت سریال واقعی برد خود جایگزین کنید و your_firmware.bin نام فایل فریم‌ور دانلود شده باشد. سرعت 460800 برای بسیاری از بردها مناسب است، اما در صورت بروز مشکل می‌توانید آن را کاهش دهید.)

4. نصب درایورهای USB به سریال

اکثر بردهای میکروکنترلر از تراشه‌های تبدیل USB به سریال (مانند CP210x، CH340، FTDI) برای برقراری ارتباط با کامپیوتر استفاده می‌کنند. برای اینکه کامپیوتر شما بتواند برد را شناسایی کند، نیاز به نصب درایورهای مناسب برای این تراشه‌ها دارید. معمولاً با اتصال برد برای اولین بار، سیستم عامل سعی می‌کند درایورها را به صورت خودکار نصب کند. اگر این اتفاق نیفتاد، باید به وب‌سایت تولیدکننده تراشه (مانند Silicon Labs برای CP210x یا WCH برای CH340) مراجعه کرده و درایورهای مربوطه را دانلود و نصب کنید.

5. شناسایی پورت سریال برد

پس از نصب درایورها و اتصال برد به کامپیوتر، لازم است پورت سریالی که برد به آن متصل شده است را شناسایی کنید.

• در ویندوز: به Device Manager (با جستجوی “Device Manager” در منوی استارت) بروید و بخش “Ports (COM & LPT)” را باز کنید. نام برد یا تراشه USB به سریال را در لیست پورت‌های COM خواهید دید (مثلاً COM3، COM4).
• در لینوکس/macOS: ترمینال را باز کرده و دستور ls /dev/tty.* (برای macOS) یا ls /dev/ttyUSB* یا ls /dev/ttyACM* (برای لینوکس) را اجرا کنید. پورت سریال برد شما معمولاً با نامی شبیه به /dev/tty.usbserial-xxxx یا /dev/ttyUSB0 یا /dev/ttyACM0 ظاهر می‌شود.

این پورت سریال برای تمام ارتباطات بعدی با برد از جمله آپلود کد و دسترسی به REPL ضروری خواهد بود.

انتخاب و نصب افزونه‌های حیاتی VS Code برای میکروپایتون

قدرت اصلی VS Code در اکوسیستم افزونه‌های آن نهفته است. برای توسعه میکروپایتون، چندین افزونه وجود دارد که تجربه شما را به شدت بهبود می‌بخشند. در این بخش، ما بر روی مهم‌ترین افزونه، یعنی PyMakr، تمرکز خواهیم کرد و سایر افزونه‌های مفید را نیز معرفی خواهیم کرد.

1. افزونه PyMakr: ستون فقرات توسعه میکروپایتون در VS Code

PyMakr بدون شک جامع‌ترین و پرکاربردترین افزونه برای توسعه میکروپایتون در VS Code است. این افزونه توسط Pycom (یکی از تولیدکنندگان سخت‌افزار MicroPython) توسعه یافته و امکانات گسترده‌ای را برای مدیریت پروژه، آپلود کد، ارتباط با REPL، و مدیریت فایل‌های روی برد فراهم می‌کند.

ویژگی‌های کلیدی PyMakr:

• اتصال خودکار به برد: تشخیص خودکار پورت سریال و اتصال آسان.
• مدیریت پروژه: ساختاردهی پروژه‌های میکروپایتون و همگام‌سازی فایل‌ها.
• آپلود و دانلود فایل: آپلود یک یا چند فایل، یا کل پروژه به برد. دانلود فایل‌ها از برد به صورت محلی.
• دسترسی به REPL: ترمینال REPL یکپارچه برای اجرای دستورات پایتون به صورت تعاملی روی برد.
• مدیریت فایل روی برد: مشاهده، ایجاد، حذف و ویرایش فایل‌ها و پوشه‌ها روی سیستم فایل میکروپایتون.
• اجرای اسکریپت‌ها: امکان اجرای مستقیم اسکریپت‌های پایتون روی برد.
• پشتیبانی از پروژه‌های چندفایلی: امکان کار با پروژه‌های بزرگ‌تر که شامل چندین ماژول پایتون هستند.

نصب PyMakr:

1. VS Code را باز کنید.
2. به نوار فعالیت (Activity Bar) در سمت چپ بروید و روی آیکون “Extensions” (چهار مربع که یکی از آنها کمی بیرون زده است) کلیک کنید. یا کلیدهای Ctrl+Shift+X (در ویندوز/لینوکس) یا Cmd+Shift+X (در macOS) را فشار دهید.
3. در نوار جستجو، عبارت PyMakr را تایپ کنید.
4. افزونه “PyMakr” را که توسط “Pycom” منتشر شده است، پیدا کرده و روی دکمه “Install” کلیک کنید.
5. پس از نصب، ممکن است نیاز باشد VS Code را یک بار مجدداً راه‌اندازی کنید.

تنظیمات اولیه PyMakr و ایجاد یک پروژه:

پس از نصب، PyMakr یک آیکون جدید (شبیه یک مثلث رو به بالا) به نوار فعالیت VS Code اضافه می‌کند. با کلیک بر روی آن، پنل PyMakr باز می‌شود.
برای شروع کار با PyMakr، باید یک پروژه PyMakr ایجاد کنید. این کار معمولاً با باز کردن یک پوشه حاوی فایل‌های کد میکروپایتون شما در VS Code انجام می‌شود.

1. یک پوشه جدید برای پروژه خود ایجاد کنید و آن را در VS Code باز کنید (File > Open Folder…).
2. PyMakr به طور خودکار فایل .vscode/pymakr.json را در ریشه پروژه شما ایجاد می‌کند. این فایل حاوی تنظیمات مربوط به پروژه PyMakr شما خواهد بود. اگر این فایل به صورت خودکار ایجاد نشد، می‌توانید آن را به صورت دستی در پوشه .vscode (که باید در ریشه پروژه شما باشد) با محتوای اولیه زیر ایجاد کنید:

   {
       "address": "192.168.4.1",
       "port": "/dev/ttyUSB0",
       "username": "micro",
       "password": "python",
       "sync_folder": "./",
       "open_on_connect": false,
       "fast_upload": true
   }

   توضیحات پارامترهای مهم در pymakr.json:

   • "address": این پارامتر برای اتصال Wi-Fi به بردها استفاده می‌شود (مثلاً برد Pycom یا ESP32 با فریم‌ور Pybytes). اگر از اتصال سریال استفاده می‌کنید، می‌توانید آن را نادیده بگیرید یا خالی بگذارید.
   • "port": این مهم‌ترین پارامتر برای اتصال سریال است. باید آن را با پورت سریال واقعی برد خود جایگزین کنید (مثلاً "COM3" در ویندوز یا "/dev/ttyUSB0" در لینوکس/macOS).
   • "username" و "password": برای اتصال به بردها از طریق شبکه یا در صورتی که REPL رمز عبور داشته باشد. برای اتصال سریال معمولاً نیازی نیست.
   • "sync_folder": مشخص می‌کند که کدام پوشه محلی باید با برد همگام‌سازی شود. "./" به معنای پوشه فعلی پروژه است.
   • "open_on_connect": اگر true باشد، هنگام اتصال به برد، یک پنجره REPL جدید باز می‌شود.
   • "fast_upload": اگر true باشد، از روش آپلود سریع‌تری استفاده می‌کند که برای برخی بردها مناسب است.
3. پورت سریال را در فایل pymakr.json خود به درستی تنظیم کنید.

2. سایر افزونه‌های مفید (اختیاری اما توصیه می‌شود)

• Python: این افزونه رسمی مایکروسافت برای پایتون، قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند IntelliSense، دیباگینگ، قالب‌بندی کد و پشتیبانی از ابزارهای Linting (مثل Pylint یا Flake8) را فراهم می‌کند که کیفیت کد شما را به شدت بهبود می‌بخشد. حتماً آن را نصب کنید.
• Serial Monitor: اگرچه PyMakr یک REPL یکپارچه دارد که می‌تواند به عنوان مانیتور سریال نیز عمل کند، اما گاهی اوقات داشتن یک مانیتور سریال مستقل با ویژگی‌های بیشتر (مانند تنظیمات Baud Rate، نمایش داده‌ها به فرمت‌های مختلف) مفید است. افزونه‌های مانند “Serial Monitor” یا “Arduino” (که دارای مانیتور سریال نیز هست) می‌توانند مفید باشند.
• GitLens: برای پروژه‌های بزرگ‌تر و تیم‌های توسعه، GitLens ویژگی‌های پیشرفته Git را مستقیماً در ویرایشگر VS Code فراهم می‌کند که شامل مشاهده تاریخچه تغییرات، نویسنده هر خط کد و غیره است.

اتصال به برد میکروپایتون از طریق VS Code: گام به گام

پس از آماده‌سازی محیط و نصب PyMakr، گام بعدی برقراری ارتباط با برد میکروپایتون شما از طریق VS Code است. این بخش به شما نشان می‌دهد که چگونه به صورت گام به گام اتصال را برقرار کنید و از REPL یکپارچه استفاده نمایید.

1. پیکربندی پورت سریال در PyMakr.json

همانطور که قبلاً ذکر شد، مهم‌ترین مرحله، تنظیم صحیح پورت سریال در فایل .vscode/pymakr.json است که در ریشه پروژه شما قرار دارد.
اگر برد شما به COM4 در ویندوز متصل است، خط "port" باید به صورت زیر باشد:

"port": "COM4"

و اگر به /dev/ttyUSB0 در لینوکس یا macOS متصل است:

"port": "/dev/ttyUSB0"

مطمئن شوید که فایل را پس از اعمال تغییرات ذخیره می‌کنید.

2. برقراری اتصال با برد

پس از تنظیم پورت، اتصال به برد بسیار ساده است.

1. VS Code را باز کنید و پوشه پروژه میکروپایتون خود را باز کنید (File > Open Folder…).
2. روی آیکون PyMakr در نوار فعالیت سمت چپ کلیک کنید تا پنل PyMakr باز شود.
3. در بالای پنل PyMakr، مجموعه‌ای از دکمه‌ها و گزینه‌ها را مشاهده خواهید کرد. به دنبال دکمه‌ای شبیه به “Connect” (معمولاً یک آیکون پلاگ یا برق) باشید.
4. روی دکمه “Connect” کلیک کنید.

PyMakr تلاش می‌کند تا از طریق پورت مشخص شده در pymakr.json به برد شما متصل شود. اگر اتصال با موفقیت انجام شود، وضعیت در پایین صفحه (Status Bar) به “Connected” تغییر می‌کند و شما باید یک ترمینال REPL را در پنل پایین VS Code مشاهده کنید که پیام‌های مربوط به برد و پرامپت >>> را نمایش می‌دهد.

مشکلات رایج در اتصال:

• “Port not found” یا “Could not open port”:
  • مطمئن شوید که پورت سریال در pymakr.json به درستی وارد شده باشد (حساس به حروف کوچک و بزرگ).
  • مطمئن شوید که درایورهای USB به سریال به درستی نصب شده باشند (به بخش پیش‌نیازها مراجعه کنید).
  • برنامه دیگری از پورت سریال استفاده نمی‌کند (مانند Thonny یا یک مانیتور سریال دیگر). تمام برنامه‌هایی که ممکن است پورت را اشغال کرده باشند، ببندید.
  • کابل USB را بررسی کنید. از کابل‌های دیتا (نه فقط شارژ) استفاده کنید و از کیفیت آن مطمئن شوید.
• “Failed to connect”:
  • ممکن است برد در حالت بوت لودر نباشد یا به درستی ریست نشده باشد. برخی بردها نیاز دارند دکمه BOOT/FLASH را نگه داشته و سپس دکمه EN/RESET را فشار داده و رها کنید تا وارد حالت بوت شوند.
  • برد فریم‌ور میکروپایتون را ندارد یا فریم‌ور خراب شده است. در این صورت، باید فریم‌ور را مجدداً فلش کنید.
• Permission Denied (در لینوکس/macOS): ممکن است کاربر فعلی شما اجازه دسترسی به پورت سریال را نداشته باشد. برای حل این مشکل، کاربر خود را به گروه dialout (در دبیان/اوبونتو) یا uucp (در برخی دیگر از توزیع‌ها) اضافه کنید:

  sudo usermod -a -G dialout $USER

  پس از اجرای این دستور، نیاز به خروج و ورود مجدد به سیستم یا ریبوت کردن دارید.

3. تعامل با REPL یکپارچه

REPL (Read-Eval-Print Loop) محیطی تعاملی است که به شما امکان می‌دهد دستورات پایتون را مستقیماً روی برد اجرا کرده و نتایج را بلافاصله مشاهده کنید. این ویژگی برای تست قطعات کوچک کد، دیباگینگ و بررسی وضعیت برد بسیار ارزشمند است.

پس از برقراری موفقیت‌آمیز اتصال، پنل ترمینال در VS Code باز می‌شود و شما پرامپت >>> را خواهید دید. می‌توانید دستورات پایتون را مستقیماً در اینجا تایپ کنید:

>>> print("Hello, MicroPython!")
Hello, MicroPython!
>>> import machine
>>> led = machine.Pin(2, machine.Pin.OUT) # برای ESP32، LED داخلی معمولا GPIO2 است
>>> led.value(1) # روشن کردن LED
>>> led.value(0) # خاموش کردن LED

دستورات و کلیدهای میانبر مفید در REPL:

• Ctrl+C: برای قطع اجرای یک برنامه یا اسکریپت در حال اجرا روی برد.
• Ctrl+D: برای ریست نرم‌افزاری (Soft Reset) برد. این کار معمولاً بدون قطع اتصال USB، برد را راه‌اندازی مجدد می‌کند و فایل boot.py و سپس main.py را اجرا می‌کند.
• Ctrl+X: برای خروج از حالت paste mode (که با Ctrl+E وارد آن می‌شوید).

با استفاده از REPL، می‌توانید به سرعت مفاهیم را آزمایش کنید، سنسورها را بخوانید، اکتواتورها را کنترل کنید و از وضعیت برد اطلاعات بگیرید. این ابزار، یکی از قوی‌ترین ویژگی‌های میکروپایتون برای توسعه و دیباگینگ است.

مدیریت فایل و انتقال کد به برد

یکی از اصلی‌ترین قابلیت‌های PyMakr، توانایی آن در مدیریت فایل‌ها و پوشه‌ها بر روی برد میکروپایتون و انتقال کد از کامپیوتر شما به آن است. این بخش به تفصیل به نحوه آپلود، دانلود و همگام‌سازی کد می‌پردازد.

1. درک سیستم فایل میکروپایتون

بردهای میکروپایتون دارای یک سیستم فایل داخلی هستند که به شما امکان می‌دهد کدهای خود را به صورت فایل‌های .py ذخیره کنید. این سیستم فایل معمولاً ساختاری مشابه سیستم فایل لینوکس دارد و شما می‌توانید پوشه‌ها را ایجاد، حذف و فایل‌ها را در آن‌ها قرار دهید.

دو فایل مهم در سیستم فایل میکروپایتون وجود دارند که هنگام راه‌اندازی برد به طور خودکار اجرا می‌شوند:

• boot.py: این فایل هنگام بوت شدن برد (اولین بار پس از روشن شدن یا پس از ریست سخت‌افزاری) اجرا می‌شود. معمولاً برای تنظیمات اولیه مانند اتصال Wi-Fi، کالیبراسیون سنسورها یا تنظیمات پین‌های اولیه استفاده می‌شود.
• main.py: پس از اجرای boot.py، این فایل اجرا می‌شود و معمولاً حاوی منطق اصلی برنامه شماست.

برای اینکه کدهای شما پس از هر بار ریست شدن برد به طور خودکار اجرا شوند، باید آنها را به عنوان main.py (و در صورت نیاز boot.py) در ریشه سیستم فایل برد آپلود کنید.

2. مشاهده و مدیریت فایل‌های روی برد (Device File Explorer)

PyMakr یک ابزار “Device File Explorer” را در پنل PyMakr فراهم می‌کند که به شما امکان می‌دهد ساختار فایل و پوشه را روی برد میکروپایتون مشاهده و مدیریت کنید.

1. پس از اتصال به برد (همانطور که در بخش قبل توضیح داده شد)، پنل PyMakr را باز کنید.
2. در این پنل، بخشی به نام “Device File Explorer” را خواهید دید. اگر آن را ندیدید، ممکن است نیاز باشد پنل را گسترش دهید یا روی آیکون مرتبط با مدیریت فایل (معمولاً یک پوشه) کلیک کنید.
3. در این بخش، می‌توانید فایل‌ها و پوشه‌های موجود روی برد خود را مشاهده کنید. شما می‌توانید روی فایل‌ها راست کلیک کرده و گزینه‌هایی مانند “Delete” (حذف)، “Download” (دانلود به کامپیوتر) را انتخاب کنید. همچنین می‌توانید پوشه‌های جدیدی را روی برد ایجاد کنید.

این ابزار به شما دید کاملی نسبت به وضعیت سیستم فایل برد می‌دهد.

3. آپلود کد به برد

PyMakr روش‌های مختلفی برای آپلود کد از پروژه محلی شما به برد فراهم می‌کند:

الف. آپلود یک فایل تکی (Upload File)

اگر فقط یک فایل را تغییر داده‌اید یا می‌خواهید یک فایل خاص را به برد منتقل کنید، می‌توانید از این روش استفاده کنید:

1. فایل مورد نظر را در VS Code باز کنید.
2. روی فایل در نوار Explorer (سمت چپ VS Code) راست کلیک کنید و گزینه “PyMakr: Upload File” را انتخاب کنید. یا زمانی که فایل باز است، از پالت فرمان (Ctrl+Shift+P) دستور “PyMakr: Upload File” را اجرا کنید.

این فایل مستقیماً به ریشه سیستم فایل برد یا به مسیری که در pymakr.json برای sync_folder تعریف شده است، آپلود می‌شود.

ب. آپلود پروژه کامل (Upload Project)

این روش برای اولین بار که پروژه خود را به برد منتقل می‌کنید یا زمانی که تغییرات زیادی در فایل‌های مختلف ایجاد کرده‌اید، بسیار مفید است. PyMakr تمام فایل‌ها و پوشه‌های موجود در sync_folder (معمولاً پوشه ریشه پروژه) را به برد آپلود می‌کند.

1. مطمئن شوید که برد متصل است.
2. از پنل PyMakr، روی دکمه “Upload” (معمولاً یک فلش رو به بالا) کلیک کنید. یا از پالت فرمان، دستور “PyMakr: Upload Project” را اجرا کنید.

این کار تمام فایل‌ها و پوشه‌ها را از مسیر sync_folder به ریشه سیستم فایل برد آپلود می‌کند. فایل‌های موجود روی برد که در پروژه محلی شما نیستند، حذف نخواهند شد، مگر اینکه از گزینه “Clean Project” یا “Sync Project” استفاده کنید.

ج. همگام‌سازی پروژه (Sync Project)

قابلیت “Sync Project” یکی از قدرتمندترین ویژگی‌های PyMakr است. این گزینه، فایل‌های محلی شما را با فایل‌های روی برد مقایسه می‌کند و فقط فایل‌هایی را آپلود می‌کند که تغییر کرده‌اند یا جدید هستند. علاوه بر این، فایل‌هایی که در پروژه محلی شما وجود ندارند اما روی برد هستند (و در لیست ignore در pymakr.json نیستند)، حذف می‌شوند. این برای نگهداری یک کپی همسان از پروژه محلی شما روی برد ایده‌آل است.

1. مطمئن شوید که برد متصل است.
2. از پنل PyMakr، روی دکمه “Sync” (معمولاً دو فلش در جهت مخالف) کلیک کنید. یا از پالت فرمان، دستور “PyMakr: Sync Project” را اجرا کنید.

توجه: هنگام استفاده از “Sync Project” احتیاط کنید، زیرا می‌تواند فایل‌هایی را از برد شما حذف کند. اگر فایل‌های مهمی روی برد دارید که نمی‌خواهید حذف شوند (مثلاً فایل‌های پیکربندی تولید شده توسط برد)، آنها را در لیست "ignore" در pymakr.json اضافه کنید. مثال: "ignore": [".git", "venv", ".vscode", "config.json"]

4. دانلود فایل از برد (Download File/Project)

گاهی اوقات ممکن است نیاز داشته باشید یک فایل (مثلاً یک فایل لاگ یا فایل پیکربندی) را از برد به کامپیوتر خود دانلود کنید:

1. در “Device File Explorer” در پنل PyMakr، روی فایل مورد نظر راست کلیک کنید.
2. گزینه “PyMakr: Download File” را انتخاب کنید. فایل در پوشه محلی پروژه شما دانلود خواهد شد.

همچنین می‌توانید “PyMakr: Download Project” را از پالت فرمان اجرا کنید تا تمام فایل‌ها و پوشه‌ها از برد به پوشه sync_folder شما دانلود شوند. این کار می‌تواند برای پشتیبان‌گیری یا بازیابی پروژه مفید باشد.

5. اجرای کد روی برد

علاوه بر آپلود کد، PyMakr به شما امکان می‌دهد یک فایل پایتون را مستقیماً روی برد اجرا کنید بدون اینکه نیاز به ریست کردن برد باشد:

1. فایل .py مورد نظر را در VS Code باز کنید.
2. روی فایل راست کلیک کرده و گزینه “PyMakr: Run File” را انتخاب کنید. یا از پالت فرمان، دستور “PyMakr: Run File” را اجرا کنید.

این دستور فایل را به برد آپلود کرده و سپس آن را با استفاده از exec() در REPL اجرا می‌کند. خروجی برنامه در ترمینال REPL نمایش داده می‌شود.

مدیریت کارآمد فایل‌ها و انتقال کد، بخش حیاتی در فرآیند توسعه میکروپایتون است. با استفاده صحیح از قابلیت‌های PyMakr، می‌توانید جریان کاری روان و بدون دردسری را تجربه کنید که به شما اجازه می‌دهد بر روی منطق برنامه خود تمرکز کنید.

تکنیک‌های پیشرفته و بهینه‌سازی جریان کار

پس از آشنایی با اصول اولیه، می‌توانیم به سراغ تکنیک‌های پیشرفته‌تر برویم که جریان کار توسعه میکروپایتون شما را در VS Code بهینه و قدرتمندتر می‌کنند. این تکنیک‌ها شامل ابزارهایی برای بهبود کیفیت کد، دیباگینگ پیشرفته و خودکارسازی وظایف می‌شوند.

1. بهبود کیفیت کد با Linting و Formatting

کیفیت کد خوب برای پروژه‌های طولانی‌مدت و توسعه تیمی ضروری است. VS Code با افزونه Python و ابزارهای خارجی، امکان Linting و Formatting کد را فراهم می‌کند.

• Linting با Pylint/Flake8: Linting فرآیند تحلیل استاتیک کد برای یافتن باگ‌های احتمالی، خطاهای سبکی و مشکلات کیفی است.
  • ابتدا، Pylint یا Flake8 را روی سیستم خود نصب کنید:

    pip install pylint

    یا

    pip install flake8

  • در تنظیمات VS Code (File > Preferences > Settings یا Ctrl+,)، عبارت python.linting.enabled را جستجو کرده و آن را فعال کنید. همچنین می‌توانید python.linting.pylintEnabled یا python.linting.flake8Enabled را فعال کنید.
  • برای سفارشی‌سازی قوانین Linting، می‌توانید یک فایل پیکربندی به نام .pylintrc یا .flake8 در ریشه پروژه خود ایجاد کنید. این فایل به شما امکان می‌دهد قوانین خاصی را فعال یا غیرفعال کرده و سطح سخت‌گیری را تعیین کنید.
• Formatting با Black/autopep8: Formatting به صورت خودکار کد شما را بر اساس استانداردهای مشخص (مانند PEP 8) مرتب و خوانا می‌کند.
  • ابتدا، Black یا autopep8 را نصب کنید:

    pip install black

    یا

    pip install autopep8

  • در تنظیمات VS Code، عبارت editor.formatOnSave را فعال کنید.
  • سپس، python.formatting.provider را به black یا autopep8 تنظیم کنید.

با این تنظیمات، هر بار که فایل پایتون خود را ذخیره می‌کنید، کد به صورت خودکار فرمت شده و هشدارها یا خطاهای Linting نمایش داده می‌شوند.

2. استفاده از REPL از راه دور برای دیباگینگ تعاملی

REPL یکپارچه PyMakr به شما امکان می‌دهد دستورات را مستقیماً روی برد اجرا کنید که برای دیباگینگ اولیه بسیار مفید است. برای دیباگینگ پیشرفته‌تر، می‌توانید از REPL برای تغییر متغیرها و تست بخش‌های کوچک برنامه در حین اجرا استفاده کنید.
فرض کنید برنامه شما در حال اجراست و به یک نقطه خاص رسیده است. با استفاده از Ctrl+C در REPL می‌توانید اجرای برنامه را متوقف کنید و سپس متغیرهای موجود در آن لحظه را بررسی کرده و حتی مقادیر آنها را تغییر دهید.

# مثال: main.py
import time
counter = 0
while True:
    counter += 1
    print(f"Counter: {counter}")
    time.sleep(1)

# در REPL پس از Ctrl+C:
>>> counter
10 # مثلاً
>>> counter = 20 # تغییر مقدار
>>> # با Ctrl+D ریست نرم افزاری انجام دهید تا برنامه دوباره از counter=0 شروع شود.

این روش یک شکل ابتدایی از دیباگینگ تعاملی است که در محیط‌های امبدد بدون دیباگر سخت‌افزاری بسیار کارآمد است.

3. اجرای Code Snippets و Selection روی برد

PyMakr به شما امکان می‌دهد بخش‌های کوچکی از کد را انتخاب کرده و مستقیماً روی برد اجرا کنید، بدون نیاز به ذخیره کردن آن در یک فایل یا آپلود کامل پروژه. این قابلیت برای تست سریع و بررسی رفتار برد با بخش‌های خاصی از کد بسیار مفید است.

1. در ویرایشگر VS Code، یک یا چند خط کد پایتون را انتخاب کنید.
2. روی کد انتخاب شده راست کلیک کنید و گزینه “PyMakr: Run Selection” را انتخاب کنید.

کد انتخاب شده به REPL ارسال شده و روی برد اجرا می‌شود. این قابلیت شبیه به اجرای سلول‌های کد در محیط‌های Jupyter Notebook است و به شما امکان می‌دهد اجزای برنامه را به صورت ماژولار تست کنید.

4. خودکارسازی وظایف با VS Code Tasks

VS Code دارای یک سیستم Task Runner داخلی است که به شما امکان می‌دهد وظایف تکراری مانند فلش کردن فریم‌ور، نصب وابستگی‌ها یا اجرای اسکریپت‌های تست را خودکار کنید. می‌توانید یک فایل .vscode/tasks.json در ریشه پروژه خود ایجاد کنید.

مثال: Task برای فلش کردن فریم‌ور ESP32

{
    "version": "2.0.0",
    "tasks": [
        {
            "label": "Flash ESP32 Firmware",
            "type": "shell",
            "command": "esptool.py",
            "args": [
                "--port",
                "COM4", // پورت سریال خود را اینجا قرار دهید
                "--baud",
                "460800",
                "write_flash",
                "--flash_size=detect",
                "0x1000",
                "path/to/your_firmware.bin" // مسیر فایل فریم‌ور
            ],
            "group": "build",
            "presentation": {
                "reveal": "always",
                "panel": "new"
            },
            "problemMatcher": []
        }
    ]
}

پس از تعریف این Task، می‌توانید آن را از طریق پالت فرمان (Ctrl+Shift+P) با جستجوی “Tasks: Run Task” و سپس انتخاب “Flash ESP32 Firmware” اجرا کنید.

5. ادغام با سیستم کنترل نسخه (Git)

برای پروژه‌های میکروپایتون، استفاده از Git برای کنترل نسخه بسیار توصیه می‌شود. VS Code دارای ادغام بسیار قوی با Git است.

• تمام کدهای خود را در یک مخزن Git ذخیره کنید.
• از ویژگی‌های Source Control (کنترل منبع) VS Code برای commit، push، pull و مدیریت شاخه‌ها استفاده کنید.
• فایل .gitignore را در ریشه پروژه خود ایجاد کنید تا فایل‌های موقت، فایل‌های پیکربندی محلی (مانند .vscode/pymakr.json که ممکن است حاوی اطلاعات پورت خاص سیستم شما باشد) یا فایل‌های باینری را از مخزن خارج کنید. مثال:

  .vscode/pymakr.json
  __pycache__/
  *.pyc
  

این کار به خصوص برای کار تیمی یا حفظ تاریخچه تغییرات پروژه شما حیاتی است.

6. مدیریت بسته‌ها با upip (MicroPython’s Package Installer)

MicroPython دارای یک سیستم مدیریت بسته به نام upip است که شبیه pip در پایتون استاندارد عمل می‌کند، اما برای محیط‌های محدود میکروکنترلر بهینه شده است. می‌توانید upip را از طریق REPL اجرا کنید.

>>> import upip
>>> upip.install('micropython-umqtt.simple')

این کار، کتابخانه MQTT را از مخزن MicroPython به برد شما دانلود و نصب می‌کند. این قابلیت برای افزودن ماژول‌های خارجی به پروژه شما بدون نیاز به آپلود دستی فایل به فایل مفید است.

با استفاده از این تکنیک‌های پیشرفته، می‌توانید یک محیط توسعه میکروپایتون قدرتمند و بهینه در VS Code ایجاد کنید که بهره‌وری شما را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد و به شما اجازه می‌دهد پروژه‌های پیچیده‌تری را با اطمینان بیشتری توسعه دهید.

دیباگینگ و مانیتورینگ سریال در VS Code

دیباگینگ در محیط‌های میکروکنترلری می‌تواند چالش‌برانگیزتر از توسعه نرم‌افزار روی کامپیوتر باشد، زیرا ابزارهای دیباگینگ سنتی (مانند دیباگرهای قدم به قدم) معمولاً در میکروپایتون در دسترس نیستند. با این حال، VS Code و PyMakr ابزارهایی را فراهم می‌کنند که به شما در مانیتورینگ و دیباگینگ کدهای میکروپایتون کمک می‌کنند.

1. محدودیت‌های دیباگینگ سنتی در میکروپایتون

برخلاف زبان‌های کامپایل شده یا محیط‌های توسعه کامل پایتون که دیباگرهای قدرتمندی برای اجرای قدم به قدم کد، مشاهده متغیرها و تنظیم breakpoint دارند، میکروپایتون بر روی منابع سخت‌افزاری محدود اجرا می‌شود. این محدودیت‌ها باعث می‌شوند که دیباگرهای تعاملی پیچیده (مانند آنچه در Visual Studio یا PyCharm می‌بینید) به طور معمول در میکروپایتون پشتیبانی نشوند.

به همین دلیل، توسعه‌دهندگان میکروپایتون بیشتر بر روی تکنیک‌های دیباگینگ “print-style” و استفاده از REPL برای بررسی وضعیت برنامه تکیه می‌کنند.

2. بهره‌گیری از REPL برای دیباگینگ ‘print-style’

همانطور که قبلاً ذکر شد، REPL یک ابزار فوق‌العاده برای دیباگینگ است. شما می‌توانید در نقاط مختلف کد خود، دستورات print() را اضافه کنید تا مقادیر متغیرها، وضعیت سنسورها یا مسیر اجرای برنامه را در کنسول REPL مشاهده کنید.

import time
import machine

# فرض کنید یک سنسور دما دارید
# from dht import DHT11 # مثال
# sensor = DHT11(machine.Pin(4)) # مثال

def read_temperature():
    try:
        # sensor.measure() # مثال
        # temp = sensor.temperature() # مثال
        temp = 25.5 # برای مثال
        print(f"DEBUG: Temperature read: {temp}") # چاپ دیباگ
        return temp
    except Exception as e:
        print(f"ERROR: Failed to read temperature: {e}") # چاپ خطا
        return None

while True:
    current_temp = read_temperature()
    if current_temp is not None:
        if current_temp > 30:
            print("WARNING: Temperature is too high!")
        else:
            print(f"Current temperature is {current_temp} C.")
    else:
        print("Sensor data not available.")
    
    time.sleep(5)

با آپلود این کد و مشاهده خروجی در ترمینال REPL PyMakr، می‌توانید جریان برنامه و مقادیر متغیرها را پیگیری کنید. این روش اگرچه ابتدایی است، اما برای اکثر سناریوهای دیباگینگ در میکروپایتون بسیار مؤثر است.

3. استفاده از مانیتور سریال یکپارچه VS Code (PyMakr REPL)

ترمینال REPL در PyMakr نه تنها برای اجرای دستورات تعاملی، بلکه به عنوان یک مانیتور سریال کامل نیز عمل می‌کند. هر خروجی که برد شما به پورت سریال ارسال می‌کند (مانند خروجی print() یا پیام‌های خطا)، در این ترمینال نمایش داده می‌شود.

ویژگی‌های مانیتورینگ:

• نمایش خروجی: تمام خروجی‌های استاندارد (stdout) و خطاهای استاندارد (stderr) از برنامه میکروپایتون شما در اینجا ظاهر می‌شوند.
• پیام‌های خطا: هنگامی که خطایی در کد شما روی برد رخ می‌دهد، پشته فراخوانی (traceback) پایتون در این ترمینال نمایش داده می‌شود که به شما در شناسایی محل و نوع خطا کمک می‌کند.
• بازخورد فوری: با هر بار آپلود کد جدید، می‌توانید بلافاصله رفتار برد را از طریق این مانیتور مشاهده کنید.

تنظیمات Baud Rate: PyMakr به طور خودکار سعی می‌کند با Baud Rate پیش‌فرض (معمولاً 115200 یا 9600) متصل شود. اگر خروجی نامفهوم یا خراب دریافت می‌کنید، ممکن است نیاز باشد Baud Rate برد و VS Code را با هم مطابقت دهید.
در pymakr.json، می‌توانید پارامتر "baudrate" را اضافه کنید:

{
    "port": "COM4",
    "baudrate": 115200, // یا هر مقدار دیگری
    // ... سایر تنظیمات
}

به خاطر داشته باشید که Baud Rate باید با نرخ ارتباطی که برد شما استفاده می‌کند، همخوانی داشته باشد.

4. استراتژی‌هایی برای دیباگینگ از راه دور

در پروژه‌های IoT که برد از راه دور عمل می‌کند و دسترسی فیزیکی به آن دشوار است، دیباگینگ پیچیده‌تر می‌شود. در این موارد، می‌توانید از استراتژی‌های زیر استفاده کنید:

• لاگینگ به فایل: به جای چاپ مستقیم در REPL، اطلاعات دیباگ را به یک فایل در سیستم فایل برد بنویسید. سپس می‌توانید از PyMakr برای دانلود این فایل لاگ و بررسی آن استفاده کنید.
• ارسال لاگ از طریق شبکه: اگر برد شما به شبکه متصل است، می‌توانید لاگ‌ها را از طریق MQTT، HTTP یا UDP به یک سرور لاگینگ مرکزی ارسال کنید و آنها را در یک ابزار مجزا مشاهده کنید. این روش پیچیده‌تر است اما برای نظارت بر دستگاه‌های IoT در مقیاس بزرگ بسیار مفید است.
• REPL از طریق Wi-Fi/Telnet: برخی فریم‌ورها و بردها امکان دسترسی به REPL را از طریق Wi-Fi یا Telnet فراهم می‌کنند. این به شما امکان می‌دهد دستورات را از کامپیوتر خود به برد از راه دور ارسال و دریافت کنید. PyMakr از اتصال TCP/IP نیز پشتیبانی می‌کند (با تنظیم پارامتر "address" در pymakr.json).

5. مدیریت خطاها و استثناها

یکی از مهم‌ترین جنبه‌های دیباگینگ، مدیریت صحیح خطاهاست. در میکروپایتون، مانند پایتون استاندارد، می‌توانید از بلوک‌های try-except برای گرفتن و مدیریت استثناها استفاده کنید. این کار از کرش کردن برنامه شما جلوگیری می‌کند و به شما امکان می‌دهد پیام‌های خطای معنی‌دار را چاپ کنید.

try:
    # کدی که ممکن است خطا ایجاد کند
    result = 10 / 0
except ZeroDivisionError:
    print("Error: Division by zero occurred!")
except Exception as e:
    print(f"An unexpected error occurred: {e}")

این پیام‌های خطا در مانیتور سریال شما ظاهر می‌شوند و به شما در ریشه‌یابی مشکلات کمک می‌کنند. با ترکیب این تکنیک‌ها، می‌توانید فرآیند دیباگینگ میکروپایتون خود را در VS Code بهبود بخشید و مشکلات را به طور مؤثرتری حل کنید.

مقایسه با سایر ابزارها و جمع‌بندی

در طول این راهنما، ما بر استفاده از Visual Studio Code و افزونه PyMakr برای توسعه میکروپایتون تمرکز کردیم. با این حال، مهم است که درک کنیم VS Code تنها ابزار موجود نیست و انتخاب ابزار مناسب بستگی به نیازها، تجربه و پیچیدگی پروژه شما دارد. در این بخش، به مقایسه VS Code با سایر ابزارهای محبوب می‌پردازیم و سپس خلاصه‌ای از مزایای آن ارائه می‌دهیم.

1. مقایسه با سایر ابزارهای توسعه میکروپایتون

الف. Thonny IDE

• مزایا: Thonny یک IDE بسیار سبک و کاربرپسند است که به طور خاص برای آموزش پایتون و میکروپایتون طراحی شده است. نصب آن آسان است، دارای REPL یکپارچه، ابزار مدیریت فایل روی برد و حتی یک دیباگر بسیار ساده است. برای مبتدیان و پروژه‌های کوچک، Thonny یک گزینه عالی است.
• معایب: قابلیت‌های پیشرفته ویرایش کد (مانند IntelliSense قوی، Linting پیشرفته)، مدیریت پروژه پیچیده، ادغام با Git و اکوسیستم افزونه‌ها را ندارد. برای توسعه‌دهندگان حرفه‌ای و پروژه‌های بزرگ‌تر، ممکن است محدودیت‌هایی ایجاد کند.
• چه زمانی انتخاب می‌شود: برای شروع کار با میکروپایتون، آموزش، یا پروژه‌های کوچک و سریع که نیاز به دیباگینگ پیچیده ندارند.

ب. uPyCraft IDE

• مزایا: uPyCraft نیز یک IDE اختصاصی برای میکروپایتون است که امکان آپلود فایل، دسترسی به REPL و مدیریت فایل‌های روی برد را فراهم می‌کند.
• معایب: رابط کاربری آن کمی قدیمی است و پایداری کمتری نسبت به Thonny یا VS Code دارد. همچنین فاقد ویژگی‌های پیشرفته VS Code است.
• چه زمانی انتخاب می‌شود: در گذشته برای برخی پروژه‌های خاص استفاده می‌شد، اما امروزه گزینه‌های بهتری وجود دارد.

ج. ابزارهای خط فرمان (esptool.py, rshell, ampy)

• مزایا: این ابزارها بسیار قدرتمند و انعطاف‌پذیر هستند و به شما کنترل کامل روی برد و سیستم فایل آن را می‌دهند. برای خودکارسازی فرآیندها یا توسعه‌دهندگانی که به ترمینال عادت دارند، عالی هستند.
• معایب: فاقد محیط گرافیکی هستند، نیاز به یادگیری دستورات مختلف دارند و برای کارهای روزمره مانند ویرایش کد و آپلود تک‌فایل‌ها ممکن است کندتر و کمتر کاربرپسند باشند.
• چه زمانی انتخاب می‌شود: برای فلش کردن فریم‌ور، اسکریپت‌نویسی وظایف خودکار، یا توسعه‌دهندگانی که به ترمینال علاقه‌مندند. PyMakr در واقع بسیاری از قابلیت‌های این ابزارها را در یک رابط کاربری گرافیکی فراهم می‌کند.

2. مزایای انتخاب VS Code برای توسعه میکروپایتون

با توجه به مقایسه‌های بالا، واضح است که VS Code با افزونه PyMakr یک راه حل جامع و قدرتمند برای توسعه میکروپایتون ارائه می‌دهد. مزایای کلیدی آن عبارتند از:

• محیط توسعه یکپارچه: همه چیز از نوشتن کد و مدیریت پروژه گرفته تا آپلود، REPL و مانیتورینگ در یک محیط واحد انجام می‌شود.
• ویرایشگر کد قدرتمند: با پشتیبانی کامل از پایتون، IntelliSense پیشرفته، Linting، Formatting و دیباگینگ پایتون محلی.
• انعطاف‌پذیری و سفارشی‌سازی: با اکوسیستم غنی افزونه‌ها، می‌توانید VS Code را برای نیازهای خاص خود سفارشی‌سازی کنید.
• مدیریت پروژه حرفه‌ای: پشتیبانی عالی از کنترل نسخه (Git)، مدیریت فایل و پوشه، و ابزارهای خودکارسازی وظایف.
• مناسب برای پروژه‌های بزرگ: برای پروژه‌های پیچیده‌تر میکروپایتون که شامل چندین ماژول، کتابخانه‌های خارجی و توسعه تیمی هستند، VS Code انتخاب ایده‌آلی است.
• جامعه کاربری بزرگ: به دلیل محبوبیت گسترده VS Code، منابع آموزشی، انجمن‌ها و پشتیبانی زیادی در دسترس است.

3. جمع‌بندی

انتقال و آپلود کد به بردهای میکروپایتون، هسته اصلی فرآیند توسعه است. با ابزارهایی مانند Visual Studio Code و افزونه PyMakr، این فرآیند از یک کار دستی و خسته‌کننده به یک جریان کاری روان، کارآمد و لذت‌بخش تبدیل می‌شود. این راهنما شما را از مراحل اولیه نصب و پیکربندی گرفته تا تکنیک‌های پیشرفته‌تر مانند همگام‌سازی پروژه، دیباگینگ با REPL و خودکارسازی وظایف هدایت کرد.

با تسلط بر این ابزارها و تکنیک‌ها، شما قادر خواهید بود پروژه‌های میکروپایتون خود را با سرعت، دقت و کیفیت بالاتری توسعه دهید، چه در حال ساخت یک نمونه اولیه ساده IoT باشید و چه در حال کار بر روی یک سیستم امبدد پیچیده. VS Code با PyMakr، ابزارهایی را در اختیار شما قرار می‌دهد که فاصله بین ایده‌های شما و پیاده‌سازی عملی آن‌ها بر روی سخت‌افزار را به حداقل می‌رساند و به شما امکان می‌دهد تا تمام پتانسیل میکروپایتون را آزاد کنید.

توصیه می‌شود که با این ابزارها آزمایش کنید، از امکانات مختلف آن‌ها بهره ببرید و بهترین جریان کاری را که با سبک توسعه شما سازگار است، پیدا کنید. دنیای میکروپایتون در حال رشد است و VS Code با قابلیت‌های تطبیق‌پذیری خود، همواره یک همراه قدرتمند برای توسعه‌دهندگان خواهد بود.